✍प्रकाश तजले, भक्तपुर
१८ पौष २०८१
मंसिरको २८ देखि पुषको दुई
मानिसको ताँतीले चढ्यो भक्तपुरको बुईँ ।
मौलिकता र संस्कृतिले भरिपूर्ण
महोत्सवको त्यो प्रदर्शन ।।
धिमे, लालाखिं र धाँको तालले
संगीतमय भक्तपुर ।
अझ बाँसुरीको त्यो सुरिलो रागले
माधुर्यता भरपुर ।।
वास्तु, धातु, काष्ठकला
बेजोड छ कालिगडी ।
लाग्छ हलिमलिकला
झन् उच्चकोटीको कालिगडी ।।
योमरी, बारा, सम्यबजी
खाए सबले मन्त्रमुग्ध भई ।
भक्तपुरको जुजु धौको स्वादमा
सबको जिब्रो नाचे बेस्सरी ।।
सिद्ध, भाजु, रानीपोखरी
आकर्षणमा कम छैन नःपोखरी ।
अझ पुर्वको कमलपोखरी
मनै नभर्ने नौका बिहार नगरी ।।
ज्ञानको दीप छर्ने– पुस्तक प्रदर्शनी
त्यसको प्रयोग गर्ने– शैक्षिक प्रदर्शनी ।
झन ईन्जिनियरीङ नमुना
बन्यो महोत्सवको अग्रणी ।।
कति राम्रो माटाको भाडा
प्रजापति काकाले बनाको ।
झन् अब्बल लाग्यो–नेवार जीवनशैली
जन्मदेखि रथारोहणको ।।
भक्तपुर महोत्सव–एकताको प्रतिफल
आफ्नो उद्देश्यमा यो छ पूरा सफल ।
यो सन्देशले चुमोस् संसार
हार्दिक आभार – स्थानीय सरकार ।।